Op weg naar een groot publiek, Droomdebuut voor Room Eleven

10 July 2006 – Wereldomroep

Room Eleven maakt met Six white Russians and a pink pussycat een droomdebuut. De ingrediënten voor dit opvallende album zijn de sprankelende songs, de intrigerende zangeres, en snufjes jazz, pop, samba, (rustige) funk en country. Het is als nippen aan een heerlijke cocktail, en dat bijna vijftig minuten lang. En laat de titel van het album nou ook naar namen van cocktails verwijzen…

De groep ontstond ongeveer vijf jaar geleden op het conservatorium van Utrecht. Janne Schra vond een schrijfpartner in Arriën Molema en samen richtten ze Room Eleven op. Na optredens in het kleine zalencircuit is het deze zomer tijd voor een debuutalbum op een groot label én een optreden op het jaarlijkse North Sea Jazz-festival. Room Eleven is dus dit jaar defintief een volwassen band geworden.

Gelukkig hebben de groepsleden nog wel het overtuigende enthousiasme van een beginnende band. Dat is duidelijk te horen op ‘Six white Russians and a pink pussycat’. De band bedient zich van het aloude jazz-idioom, maar klinkt jong en fris en zomers. Zangeres Janne Schra heeft een expressie in haar stem waarmee ze alle songs met overtuiging neerzet. Breekbaar of juist vol kracht, ze heeft een uiterst wendbare manier van zingen. Wel zingt ze steeds vrij hoog, wat na lang luisteren een beetje priegelig aan kan doen.

De songs op het album worden begeleid door een enthousiaste groep van muzikanten die van allerlei muzikale markten thuis zijn. De jazzy sfeer wordt benadrukt door het gebruik van vooral akoestische instrumenten. Zo klinkt de lome samba van ‘Pressing’ net zo authentiek als de uptempo gypsy-swing van ‘Come closer’. Een romantisch tokkelende gitaar begeleidt ‘Tried to be’ (waarin Janne Schra een glansrol vervult!), en bij het beluisteren van ‘Faith’ duurt het een tijd voordat je door hebt dat het origineel van George Michael is. De single ‘One of these days’ is natuurlijk speciaal voor de radio uitgezocht. Het is het meest funky nummer op het album, maar zoals bij alle nummers blijft de sfeer eerder zwoel dan zweterig. Korte tussendoortjes zoals ‘It’s raining’ bewijzen dat de groep ook een behoorlijke dosis creativiteit in zich heeft. Schra klinkt hier alsof ze uit een oude pathefoon komt. En precies die creatieve uitspattingen beloven veel voor een toekomst van Room Eleven.

Six white Russians kent voldoende afwisseling, maar toch klinken de nummers allemaal als de bubbeltjes in champagne. Of de tinkelende ijsklontjes in een cocktail, en dat slaat natuurlijk meer op de titel van hun album.
Dat Janne Schra ook meezingt op het nieuwe album van de internationaal grote ster Matt Dusk, is ook een teken dat Room Eleven op weg is naar een groot publiek. Misschien zelfs wel een internationaal publiek. Voorlopig richten ze zich op de Europese markt, getuige de extensie van hun website: www.roomeleven.eu. Door Angelique Stein.

top